Verhalen uit Nicaragua

10 mei 2011

Kwidam ondersteunt het microkredietproject Matagalpa. Hieronder vind je enkele verhalen van de vrouwen uit Nicaraqua.

Martha Sevilla González, Solidaire Groep “ Rubén Darío”
vervaardiging en verkoop van tortilla’s
Ik heet Martha Sevilla, ik woon in gemeente Sébaco in het departement Matagalpa. Voordat ik krediet kreeg en mijn eigen handel opzette, besteedde ik mijn tijd aan mijn huishouden. Ik vond het leuk om mijn eigen tortilla’s te maken en zag het niet als een bedrijf. Maar mijn buren kochten ze van tijd tot tijd bij me omdat ze de vorm en smaak waardeerden. Het was geen bedrijfje, mijn man verdiende en we waren afhankelijk van het geld dat hij verdiende.
Nog nooit hoorde ik bij een organisatie. Maar deze zelfde buren vertelden me over FUMDEC en hun Solidaire Groepen, over kleine zakelijke kredieten en lezingen die werden gegeven aan vrouwen met weinig middelen én de wens om vooruit te komen. Toen ging me een licht op en ik besloot om bij te dragen in het gezin. Ik heb me laten informeren over alle eisen waaraan moet worden voldaan om me in zo’n Groep te kunnen organiseren.
Sinds ik georganiseerd ben en krediet gekregen heb is mijn leven heel anders. Een grote sociaal-economische ommekeer. Mijn kinderen gaan naar school. We hebben een stukje grond om op te wonen, voorheen woonden we in bij mijn schoonmoeder. We hebben hout gekocht om ons nieuwe eigen huis te bouwen.
De inhoud van de lezingen gaven me hoop en ideeën over het leven. Met Luz Marina, Mercedes, Etanislada, Mario en Narcisa vormen we de Solidaire Groep Ruben Darío. We zijn blij een organisatie te hebben gevonden die de rechten en economische emancipatie van ons vrouwen bevordert en niet alleen dat, maar ook instrumenten en middelen geeft voor het uitvoeren van de verandering.

Solidaire Groep “Confianza” (Vertrouwen)
Coralia Castillo verkoopt eten aan de rand van het park Morazán in Matagalpa.
Ik ben een alleenstaande moeder en eigenaresse van een eettentje. Participatie en persoonlijke groei zijn belangrijk voor elk van de stappen die je moet nemen als ondernemer. Daarvan werd ik me bewust toen ik me georganiseerd had en met andere vrouwen ging samenwerken die met elkaar solidair zijn.
Ik heb 3 kinderen die geboren zijn in de periode toen ik mijn plastic stalletje had waar ik gefrituurd eten verkocht. Toen ik bij de FUMDEC groep kwam kon ik investeren in een metalen bouwsel. Eerder had ik een krediet bij Finca en moest dagelijks afbetalen. Dat was verstikkend om dagelijks vergoedingen te betalen en de rest te herinvesteren in mijn werk zonder enige winst.  Ik besloot daarmee te stoppen en vond een alternatief via FUMDEC. Zij leerden ons controle te hebben over inkomsten en uitgaven. Zij hadden een cultuur van sparen en ze gaven krediet én een goede rente over mijn gespaarde winst.

Eleonora Gallardo, Grupo solidario “Mujeres Solidarias” San Isidro / Matagalpa
Pas vorig jaar besloot ik me te organiseren en geld te gaan verdienen voor mezelf en mijn gezin. Daarvoor werkte ik 16 jaar als lezer van het Woord van God. Bij elke scholingsbijeenkomst krijg ik meer kennis en controle over mijn inkomen, uitgaven, winst, zorg voor mijn klanten en besluiten die ik moet nemen om mijn bedrijf goed te houden. Ik maak en verkoop enchiladas (gevulde tortilla’s), Nacatamales (maïs met varkensvlees gerold in bananenblad), beignets, soepen en gefrituurde snacks. Daarnaast verkoop ik kleding en producten van IVON en Zermatt. Dit doe ik op verschillende plaatsen. Mijn inkomsten hebben bijgedragen aan de verbetering van mijn huis, we konden een zinkput bouwen in de achtertuin van mijn huis. En ik heb huishoudelijke apparaten kunnen kopen. Maar het allerbelangrijkste is dat niet alleen mijn familie heeft geprofiteerd, maar ook dat ik andere vrouwen kon steunen.
Mijn ambitie is om wat ik thuis begonnen ben uit te bouwen tot een eigen winkel. En dat mijn kinderen zich kunnen ontwikkelen en goed terecht zullen komen. Daarvoor vecht ik vandaag.

Daniela Gonzalez, Grupo solidario “ Berling ”
San Isidro
Ik ben een alleenstaande moeder van twee dochters en heb twee kruidenierswinkels.
Voorheen werkte ik voor een groothandel in de gemeente San Isidro. Ik verdiende 2000 Córdobas maar kon daarmee niet alle maandelijkse kosten van mijn gezin betalen.
Daarom besloot ik me aan te sluiten bij FUMDEC en me te scholen. Het is noodzakelijke kennis die me helpt om mijn winkel goed te laten draaien, die me leert hoe de huidige en toekomstige klanten te behandelen, hoe het geleende bedrag op de best mogelijke manier te gebruiken en te beheren en om mijn verantwoordelijkheden te nemen. Ik leer dat weer aan mijn dochters, hoe met rekeningen om te gaan en klanten te bedienen. Ik geef het aan hen door, zodat ze in de toekomst voorbereid zijn op de omstandigheden van het leven.

Yolanda Orozco, Grupo solidario “ Odorico de Andrea” Matagalpa
Slachten van schapen en varkens
Ik heet Yolanda Orozco, ik woon in een wijk aan de rand van de gemeente Matagalpa genoemd naar Zuster Maria Romero, het is een nieuw terrein waar eenvoudige mensen leven die moeten vechten om rond te komen. Voordat ik me organiseerde was mijn leven rustig, ik deed het huishouden en bakte brood voor eigen consumptie en verkocht ook wat brood. Maar ik kon niet meer broden bakken omdat we geen geld hadden voor grondstoffen die duur zijn.

De economische situatie thuis verslechterde omdat mijn man zijn baan verloor, waardoor mijn kinderen niet meer naar school konden en we ook geen drie maaltijden per dag meer hadden.
Toen heeft mijn buurvrouw mij uitgenodigd om een groep met FUMDEC te vormen.
We hebben ons geïnformeerd, er waren andere buren die al begunstigden waren. Wij hadden een lening nodig om inkomsten te krijgen om bij te kunnen dragen aan onze families. Mijn man steunde me en zei dat ik op de hoogte moest komen van alles wat er gedaan wordt.

In een gesprek met FUMDEC kregen we te horen dat we een groep moesten vormen van minstens 3 vrouwen die het met elkaar eens waren en deze groep zou werken als een organisatie waarin we solidair waren met elkaar. Rafaela Martínez Vilches, Blanca Jarquin en ik werden een Solidaire Groep ‘Odorico de Andrea’. Zij stimuleerden mij om te produceren wat ik altijd al deed. Zij openden hun winkeltjes en vergroten beetje bij beetje hun assortiment. Ik stopte met het bakken van brood omdat de grondstofprijzen stegen en ik amper winst maakte.

Mijn man stelde voor dat we varkens en schapen zouden slachten en dat hij me zou helpen met het snijden van het vlees en het zoeken van klanten.
In het begin was ik erg bang dat hij het geld zou houden. Maar dat was niet zo. Het kleine familiebedrijf heeft ons leven veranderd. Ik had nooit gedacht dat ik op een dag mijn eigen koelkast kon kopen. Met onze verdiensten hebben we al 3 muren kunnen bouwen van ons nieuwe huis. We leven in een plastic huis dat lekt als het regent. Wonen in een betonnen huis is meer dan ik ooit verwachtte.
Deze ervaring om me te organiseren en me te scholen, leerde me om mezelf geen beperkingen vooraf op te leggen. Met inspanning, verantwoordelijkheid en samenwerking slagen we erin elk onze gestelde doelen te halen.
Het is moeilijk, zeker, maar het is niet onmogelijk.


BANCO COMUNAL: Eendracht van vrouwen leidt tot succes.

Ik ben Rosa Ivania Lopez, ik woon in de gemeenschap Yucul, gemeente Matagalpa.
Ik ben een alleenstaande moeder van een meisje van vier jaar. Van jongs af aan weet ik dat de rol van de moeder werken is. Net als mijn moeder die moest werken in het veld en aan mij alle huishoudelijke taken overliet, maar altijd het belang van studeren benadrukte. Ik zit nu in het eerste jaar van de studie psychologie van UNIVAL, want ik wil het collectieve gedrag van ons mensen bestuderen.
Ik besloot om in mijn huis een winkel in te richten, maar ik had niet genoeg middelen om deze te bevoorraden. Maar ik had ook niet genoeg geld om graan te verbouwen wat in mijn gemeenschap door 80% van de bevolking gedaan wordt. Slechts 20% houdt zich bezig met de handel, daar ben ik bij opgenomen omdat ik mijn winkel heb. Nooit eerder had ik een lening omdat ik geen huis of grond heb dat kan dienen als onderpand.

Op een dag kwamen een man en een vrouw, promotoren van FUMDEC, naar onze gemeenschap en riepen alle mannen en vrouwen bijeen om kennis te maken met het werk van FUMDEC, over hun missie en visie en voor wie het bedoeld was. Toen besloot een groep van 20 vrouwen zich aan te sluiten en een Gemeenschapsbank te vormen, samen konden we slagen.
Me zo te organiseren heeft bijgedragen aan mijn leven en dat van mijn vriendinnen. We waren succesvol in het krijgen van krediet, ontvingen scholing om de bank en onze bedrijfjes te administreren en managen. We namen deel aan workshops tav gendergelijkheid waardoor we kennis kregen om het hoofd te bieden aan veranderingen in ons leven en onderhandelingen over processen tussen mannen en vrouwen in gang konden zetten.
Ieder van ons heeft zich doelen gesteld die een kroon zijn op ons werk. Onze bedrijven kunnen groeien, en kunnen zelfs grond aankopen om te bebouwen die we voorheen moesten huren.